Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

Η ΚΟΡΚΟΣΟΥΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΜΥΓΔΑΛΙΑ


Από το βιβλίο του Στάθη Σταθόπουλου
Μνήμες από την Αρκαδία και το χωριό μου Μυγδαλιά (Γλανιτσιά)
  
Οι Μυγδαλιώτες, παρ’ ότι δεν είχαν τα μέσα, δεν υστέρησαν και στη δημοσιογραφία, που αρχίζει με την έκδοση της ΄΄ΚΟΡΚΟΣΟΥΡΑΣ΄΄. Ήταν μια μικρή, χειρόγραφη, σατυρική εφημεριδούλα, που κυκλοφόρησε σε δύο περιόδους, από 2-3 χειρόγραφα φύλλα κάθε φορά και σκόρπιζε ανείπωτο γέλιο και χαρά στους Μυγδαλιώτες της εποχής εκείνης.
΄΄Η Κορκοσούρα, που τα λέει ούλα΄΄, εκδόθηκε από το δάσκαλο Βαγγέλη Ντρίβα (Παπαναστασίου) το 1962, και είχε βοηθούς, τον δάσκαλο κι εκπαιδευτικό σύμβουλο, Θόικο τ’ Αργύρη (Γιαννόπουλο), ο οποίος συγκέντρωνε την ύλη και τον Ζιόγαλο (Γ. Μποσμή) που ήταν σκιτσογράφος και καλλιγράφος.
Η εφημεριδούλα περιείχε το κύριο άρθρο, ειδήσεις, διαφημίσεις και σκίτσα από τη ζωή του χωριού. Ποιος δε θυμάται, από μας, τα σκίτσα και τις λεζάντες, που σατύριζαν τους μαραγκούς της εποχής εκείνης, τον Τέλη Βασιλόπουλο, τον Μαστραργύρη το Γιαννόπουλο, καθώς και τους σαγματοποιούς* Γιώργη Μιχαλόπουλο (Καπέτα) και Δημήτρη Σταθόπουλο (Παπίτσα)!
Το δημοσιογραφικό μάτι της Κορκοσούρας, τρύπωνε παντού. Ακόμα και τους κρυφοερωτευμένους, «τους έβγαζε στη φόρα». Και σήμερα θυμόμαστε αυτό, που έγραψε για τον αείμνηστο Κατσαφάνα και την αείμνηστη Θανασούλα, που αγαπιόντουσαν κρυφά και τους αποκάλυψε η «Κορκοσούρα», αναφέροντας:
΄΄Νέος ψηλός, τρέφων αρειμάνιον μύστακα, φλερτάρει μετά νεανίδος υψηλής και χαριτωμένης. Ο νέος δεν ονομάζεται Αθανάσιος, ούτε η νεάνις ΄΄ Θανασούλα΄΄.
«Η Κορκοσούρα» άφησε εποχή. Διέκοψε όμως την έκδοσή της, γιατί ο Βαγγέλης διορίστηκε δάσκαλος στη Ζηλίτσα της Ναυπακτίας.
Το σατυρικό έργο, που έγραψε ο Βαγγέλης στη Μυγδαλιά και για την Μυγδαλιά, δυστυχώς δε σώθηκε. Το παρέσυραν η λήθη και οι καταστροφές.
Θυμάμαι όμως τώρα, ένα δίστιχο του αείμνηστου Βαγγέλη Παπαναστασίου, αφιερωμένο, στον αείμνηστο φίλο και συνάδελφό του Θοδωρή Αργ. Γιαννόπουλο, που το αναφέρω, σα μνημόσυνο :
΄΄Γειά σου παρέα διαλεχτή και Θόικο πανηγύρι,
απόψε, ας εγέλασες κι εσύ το Μαστραργύρη΄΄.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΄΄ΓΚΟΛΦΩΣ΄΄

Το καλοκαίρι του 1926, οι νέοι του χωριού μας, μεταξύ των οποίων κι ο νεαρός δάσκαλος τότε Θοδωρής Αργ. Γιαννόπουλος, αποφάσισαν να παίξουν θέατρο και διάλεξαν για έργο, το κωμειδύλλιο, ΄΄Η Γκόλφω΄΄ του Περεσιάδη.
Με μερικά σεντόνια και ρούχα του γιούκου, μαζί με σχοινιά, για σκηνικά, έξω από το σπίτι του παπα Πάνου, στην πλατεία, στήθηκε μια πρόχειρη σκηνή. Μια τριχιά χώριζε το θεατρικό χώρο της πλατείας. Μια μεγάλη βενζινόλαμπα κρεμασμένη στον πλάτανο φώτιζε το θεατρικό χώρο και η παράσταση άρχισε και τελείωνε με επαινετή επιτυχία. Όλοι οι ηθοποιοί, οι δουλευτάδες της γης μας, οι ξωμάχοι του χωριού μας, έπαιξαν με επιτυχία το ρόλο τους και σκόρπισαν το γέλιο και τη χαρά, στους θεατές. Η παράσταση εκείνη, ήταν για το χωριό μας, μια όαση μέσα στην έρημο. Καμιά σημασία δεν έχει, αν τα μέσα ήταν πενιχρά, οι ηθοποιοί ερασιτέχνες και ο φωτισμός ανεπαρκής. Τα αποτελέσματα ήταν άριστα.
Θυμάμαι τα αυθόρμητα γέλια και τα αβάσταχτα δάκρυα, ιδίως των γυναικών, στις δραματικές σκηνές της Γκόλφως.
Η παράσταση της Γκόλφως δόθηκε, για δεύτερη φορά στο χωριό, το 1932, με την πρωτοβουλία και τη φροντίδα του δασκάλου Βαγγέλη Γ. Παπαναστασίου (του Ντρίβα) και του Αντώνη Κ. Γιαννόπουλου (Φλεβάρη), με πλήρη επιτυχία, κάτω από το μπαλκόνι του Κατσαφάνα.
Οι πρόβες έγιναν στο καφενείο του παπ’ Αντώνη. Για τον φωτισμό χρησιμοποιήθηκαν όλες οι βενζινόλαμπες των καφενείων.
Παίχτηκε το βράδυ της Παναγίας, στις 15 Αυγούστου και άφησε εποχή, γιατί υπήρχε κάποια εμπειρία, τα τεχνικά μέσα ήταν περισσότερα, ο φωτισμός άπλετος και οι ηθοποιοί, ξωμάχοί μας, πιο έμπειροι.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΄΄ΣΚΛΑΒΑΣ΄΄

Αντί για τη περιγραφή της θεατρικής παράστασης της ΄΄Σκλάβας΄΄, που δόθηκε στο χωριό μας το καλοκαίρι του 1938, δημοσιεύω άρθρο μου με τον τίτλο ΄΄Η Θεατρική παράδοση του χωριού μας (μια παράλειψη), ΄΄ που δημοσιεύτηκε στο υπ’ αριθμ.18 (24) τεύχος, τον Απρίλη του 1985, του περιοδικού ΄΄ΛΙΑΣΚΟΒΑ΄΄.
΄΄Ο εκλεκτός ιστορικός συγγραφέας και μαθητής μου, στο δημοτικό σχολείο Μυγδαλιάς Χρήστος Γ. Κωνσταντινόπουλος, στο αξιόλογο βιβλίο του ΄΄Το χωριό μου΄΄ (Γλανιτσιά-Μυγδαλιά-Αρκαδίας) και στο κεφάλαιο ΄΄ΘΕΑΤΡΟ΄΄, κάνει μια παράλειψη και στη σελίδα 116 γράφει : ΄΄Αυτή στάθηκε η παράσταση της ΄΄Γκόλφως΄΄, με την οποία κλείνει και η ιστορία του θεάτρου, στη Γλανιτσιά. Από τότε, δεν ξανάπαιξαν οι πατριώτες θέατρο στο χωριό μας΄΄.
Μα κι ο διαλεχτός συνάδελφος, συμπολίτης και μαθητής μου στο δημοτικό σχολείο Μυγδαλιάς, Χαράλαμπος Χαρ. Γιαννόπουλος (Μπάμπης της Καψίνας), στο άρθρο του ΄΄Θεατρική παράσταση στη Γλανιτσιά΄΄, που δημοσιεύτηκε  στο  υπ’ αριθμ. 15-16 τεύχος του περιοδικού ΄΄ΛΙΑΣΚΟΒΑ΄΄ και παρουσίασε το θεατρικό έργο ΄΄Φον Δημητράκης΄΄, του Δημήτρη Ψαθά, που δόθηκε στη Μυγδαλιά από τον ερασιτεχνικό θίασο του Εργατικού κέντρου και το φιλοτεχνικό όμιλο Τριπόλεως, τον Αύγουστο του 1983, και μίλησε για το Γλανιτσιώτικο Θέατρο, στις σελίδες 69, 70 και 71, γράφει : ΄΄Μετά της παράσταση της ΄΄Γκόλφως΄΄ δεν ξαναπαίχτηκε θέατρο στο χωριό, παρά μόνο οι θεατρικές παραστάσεις των μαθητών του σχολείου μας, στις Εθνικές και σχολικές γιορτές΄΄. Φυσικά ο συνετός αυτός συνάδελφος πήρε, όπως γράφει, τις πληροφορίες, από το βιβλίο του Χρήστου Κωνσταντινόπουλου. Σε υποσημείωσή του, γράφει προς τιμήν του : ΄΄Σέβομαι και τιμώ, όλους τους πατριώτες και την ιστορική αλήθεια και οι τυχόν παραλείψεις μου, που έγιναν άθελά μου, μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ιστορικής έρευνας, μέσω του περιοδικού ΄΄ΛΙΑΣΚΟΒΑ΄΄, ιδιαίτερα, από κείνους, που βρίσκονται στη ζωή και πήραν μέρος ή τα θυμούνται καλά, ώστε να βγει ολοκληρωμένη η αλήθεια και να μείνει΄΄.
Αυτή την αλήθεια,  περίμενα κάποιος να τη γράψει. Επειδή δε, μέχρι σήμερα, κανείς δεν την έγραψε, τη γράφω εγώ, να μείνει και να φανεί ότι η θεατρική δράση στη Μυγδαλιά, δεν σταμάτησε το 1932 με την παράσταση της ΄΄Γκόλφως΄΄, αλλά συνεχίστηκε το 1938 και το 1943, και όπως πιστεύω ακράδαντα, θα συνεχιστεί.
Τον Αύγουστο του 1938, με πρωτοβουλία μου, μερικοί δουλευτάδες της γης μας αποφασίσαμε να παίξουμε θέατρο, στο χωριό και διαλέξαμε ΄΄Τη Σκλάβα΄΄ του Περεσιάδη. Μαζευτήκαμε κι έγινε η διανομή των ρόλων, σύμφωνα με τις ικανότητες και τη σωματική διάπλαση του καθενός. Ακολούθησε αντιγραφή και αποστήθιση των ρόλων. Δε θυμάμαι το ρόλο, που πήρε ο καθένας. Κείνο, που θυμάμαι είναι ότι τη θεατρική συντροφιά αποτλελούσαν οι παρακάτω :
  1. Ο αείμνηστος Περικλής Π. Αντωνόπουλος (ο Περικλής του Πανάγου του Μπακαβέ).
  2. Ο αείμνηστος Γεώργιος Β. Βασιλόπουλος (ο Μπαντιλέσκας).
  3. Ο αείμνηστος Κώστας Γ. Δημητρακάς (του Τουρλογιώργη).
  4. Ο αείμνηστος Γιάννης Κων. Μαλαπέρδας (ο Σούφης).
  5. Ο αείμνηστος Γεώργιος Χαρ. Πολύδωρας, του Σταμίρη (ο Τούρκος)και ο
  6. Ο γράφων Ευστάθιος Ιωάννου Σταθόπουλος, ο θιασάρχης και δάσκαλος του έργου.

Αφού μάθαμε τους ρόλους μας, κάναμε πολλές πρόβες στο σπίτι του αείμνηστου Χριστιά.
Εκεί, κάθε βράδυ, μετά τον κόπο της ημέρας, κάτω από το αμυδρό φως μιας απλής λάμπας πετρελαίου (τσιμπλή) κάναμε τις πρόβες.
Ζητήσαμε την άδεια από τη σχολική εφορεία, η οποίας μας δόθηκε και φτιάξαμε στην άκρη της μεγάλης αίθουσας του σχολείου, τη σκηνή με σανίδια και σεντόνια. Στις 16 Αυγούστου, δόθηκε η παράσταση στο σχολείο, με μικρό  εισιτήριο. Ταμίας, για την πώληση των εισιτηρίων, ορίστηκε ο αείμνηστος Γιάννης Π. Πολυχρονόπουλος ή Σειρήνης.
Τα χρήματα, που μαζεύτηκαν, τα στείλαμε στην Πολεμική Αεροπορία, όπως γινόταν τότε, εν όψει του ερχόμενου πολέμου.
Η παράσταση, μπορεί να πει κανείς, διέθετε καλλιτεχνική αρτιότητα και προκάλεσε το θαυμασμό και τον έπαινο των κατοίκων του χωριού μας.
Αλλά και αργότερα, επί κατοχής, το 1943, δόθηκε από  πολλούς νεαρούς επονίτες και επονίτισσες στη μεγάλη αίθουσα του σχολείου μας, θεατρική παράσταση με το Εθνικού περιεχομένου θεατρικό έργο, ΄΄Να ζη το Μεσολλόγγι΄΄, του Βασίλη Ρώτα. Θυμάμαι μάλιστα, όταν στο τέλος του έργου πολλά αγόρια και κορίτσια μοιρολογούσαν το νεκρό παλικάρι, τον Πάνο, όλα τα μάτια γέμισαν από καυτά δάκρυα.
Τα δάκρυα όμως τούτα και τα κλάματα, τα διέλυσαν τα διάφορα σκετς, οι μονόλογοι και τα τραγούδια που ακολούθησαν.
Δεν αναφέρω εδώ τις πολλές θεατρικές παραστάσεις, που δόθηκαν, από τους  μαθητές του σχολείου μας, με πλήρη επιτυχία, στις διάφορες Εθνικές, θρησκευτικές και σχολικές γιορτές, επί 26 συναπτά χρόνια, που υπηρέτησα, ως Διευθυντής του σχολείου, με τις εκλεκτές δασκάλες, Γλόλφω Βραχνού, Γκόλφω Κάππου, Μαρία Ψυχογιού, Ελένη Δασκαλοπούλου, Μαρία Καδά, Βασιλική Ντάνου, Δήμητρα Κογιώνη και τον πρόθυμο και συνετό Παναγιώτη Ρέππα από το Βαλτεσινίκο»





21 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

plaka exei na kanei anartisi o solonas ena prototipo fulo tis korkosoyras!!!!!!!!!gerolykos

Ανώνυμος είπε...

Μη το γελάς καθόλου, γερόλυκε!
Ο Σόλων είναι εγνωσμένης αξίας.
Πανταχού παρών, τα πάντα πληρών και... αρχείων χορηγός!

Γιάννα
(Κοίτα να γυρίσεις σύντομα, μας ...κούρασες με τα greeklish χα χα

Ανώνυμος είπε...

Κορκοσούρα.

Τι λέξη είναι και τι σημαίνει?????

Απάντηση δεκτή και από....μιγάδες!!!!!

Οι τουρκολάγνοι και οι σλαβολάγνοι στην τρούπα τους.

Αγλαϊα.

Ανώνυμος είπε...

Η καθαρότης του αίματος.....

Ανώνυμος είπε...

tamam

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω ότι, ερμηνεύοντας πλατιά τη λέξη αυτή, εννοούμε το καλοπροαίρετο κουτσομπολιό και τη σάτυρα. Πιθανότερα προέρχεται από το "κουσκουσούρα" και αυτό απ' τη τουρκική λέξη «κους» που σε ευρύτερη έννοια παραπέμπει στη «σφυριχτή φλυαρία των πουλιών». Από τη λέξη αυτή προέρχεται και το «δικό μας» κους-κους. ΄Αλλωστε και οι άνθρωποι επικοινωνούν με σφυρίγματα...

Ανώνυμος είπε...

ξεχασα να υπογραψω Γιάννα

ΑΡΗΣ ΤΣΙΡΙΜΟΠΑΝΟΥ είπε...

ΜΕ ΤΟΣΟ ΩΡΑΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ, ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ. ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΣΑ ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΜΗΠΩΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ή ΙΣΟΠΕΔΩΘΗΚΑΝ ΟΛΑ . ΤΙ ΝΑ ΠΩ !!

Ανώνυμος είπε...

Για αυτούς που φέρονται ελληνικά, που σέβονται τους αλλόφυλους, τους αλλόθρησκους, τους αλλόδοξους και κάθε τι το άλλο, γι' αυτούς που δεν καπηλεύονται τις αξίες, γι' αυτούς που δεν ντρέπονται να βάζουν πάνω τον άνθρωπο και μετά τη φυλή, τη φάρα, το πιστεύω. Γι' αυτούς που δεν κάνουν κακό στην ελληνική κοινωνία, ουρλιάζοντας και αφρίζοντας ότι αυτοί είναι οι ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ και οι άλλοι μιάσματα.

ΕΔΩ

πάντα προπετής και ας ήταν παραγγελιά στο Νις.

Ανώνυμος είπε...

Και προσέξτε το πλάνο στο τέλος του τραγουδιού. Είναι τα περιβόητα πιθήκια......

Ανώνυμος είπε...

Εκδέξεταί σε χωρίον...Αγλάισμα (Παυσανίας)

Το τσογλάνι.

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ με το σχόλιο του 12:22 μ.μ. ανώνυμου σχετικά με την ετυμολογία της λέξης " κορκοσούρα " .Δεν βρήκα περισσότερα στοιχεία για τη λέξη στα λεξικά. Πρόκειται πάντως για σύνθετη λέξη.Ίσως βοηθήσω σε αυτό μεταφέροντας εδώ και την άποψη του Χρήστου Κων/πουλου- Λώνη , σελίδες 116-117 από το βιβλίο του " Χωριό μου Γλανιτσιά -Μυγδαλιά Αρκαδίας "
" Η " Κορκοσούρα" ,όπως δείχνει και ο τίτλος της , ήταν σατιρική εφημερίδα....Περιλάβαινε,εκτός από σατιρικά ποιήματα και ...ειδήσεις.Η " Κορκοσούρα " κυκλοφόρησε ,δυο φορές από διάφορους εκδότες. Για πρώτη φορά κυκλοφόρησε στα μέσα της δεκαετίας του αιώνα μας( ο εικοστός )από τους Κ. Μαρίνη ,Κ. Παπαντωνίου και Πάνπ Παπαδημητρίου. Ο τίτλος της ήταν "ΚΟΡΚΟΣΟΥΡΑ "με κεφαλαία.
Σαν υπότιτλο είχε :Η κορκοσούρα που με βάνει σε σκοτούρα.
Στη δεύτερη σελίδα είχε...άλλο τίτλο : " Η ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΑ " με κεφαλαία πάλι.Σαν υπότιτλος έμπαινε : Η κουτσομπόλα που τα βγάνει φόρα όλα. " Ο τίτλος της λοιπόν υποδηλώνει καθαρά το περιεχόμενό της.Είναι το πηγαίο χιούμορ και όχι το χυδαίο , είναι η σάτιρα και το κουστομπολιό,που σκοπό έχουν να τέρψουν και να ψυχαγωγήσουν τους τότε συμπατριώτες μας.
marpolix

Ανώνυμος είπε...

ΜΑΡΙΝΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΕΣΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Ο ΧΨ;ΠΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ,ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ, ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.ΑΥΤΟΣ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ ΟΤΑΝ ΣΚΟΤΩΝΑΝΕ ΤΟ ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑ ΙΣΟΥΦ ΣΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΠΗΓΑΔΙ ΚΑΙ Ο ΦΟΥΡΝΟΔΑΥΛΟς ΠΡΟΓΟΝΟς, ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΔΑΥΛΙ.ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΠΕΟΠΟΥΛΟ Ο ΧΨ ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΛΛΑΖΕΤΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΟΥΤΕ Ο ΜΑΡΙΝΗΣ ΟΥΤΕ Η ΓΙΑΝΝΑ ΟΥΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ.ΑΠΑΝΤΑΤΕ ΤΟΥ ΠΟΣΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΣΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕ Ο ΕΤΖΕΒΙΤ.ΟΙ ΦΙΛΟΛΟΓΟΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΗΣ ΓΛΑΝΙΤΣΙΑΣ ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΤΕ ΣΕ ΧΛΩΡΟ ΚΛΑΡΙ.ΕΧΕΙ ΘΡΑΣΟΣ.

Ανώνυμος είπε...

Ο χψ ασχολείται με την έδρα των σλαβικών σπουδών. Οι αδαείς μόνο να διαβάζουν και να μην γελοιοποιούνται με αρλούμπες τύπου.... Αγλαϊας.

Το κουίζ για το όνομα της κορκοσούρας συνεχίζεται.

Καιαιαιαιαι θ' ακολουθήσει το κουίζ για το όνομα.....ΛΙΑΣΚΟΒΑ.

(Μ' αρέσει ο μεγαλοπρεπής τύπος του τρίτου προσώπου...., λόγω αγωγής και καταγωγής!!!!! φτου μου να μη ματιαστώ)



Ανώνυμος είπε...

ΡΕ ΔΕ ΛΕΩ............ΔΕ.......

Ανώνυμος είπε...

ΔΕΝ ΠΑΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΚΟΥΒΑΔΑΚΙΑ ΣΟΥ ΛΕΩ ΧΨ

YIOTA είπε...

ANWNYME 8,27.... MONIZW OTI OLOI PERIFRONOUN TON XPS GI AYTO TON AFHNOUN SE XLWRO KLARI !!!!!!

ALLOIWS DEN DIKAIOLOGOUNTE NA MH TOU SPANE TA MOUTRA !!!!!
GEROLYKE GRAFE KEFALAIA NA DIAVAZONTE EYKOLA OPWS TA DIKA MOU !!!!!

Ανώνυμος είπε...

Αστα ρε χψ με τι προσοντα να σου απαντησουν???? με το διορισμο απο τον μπαρμπα????

Νις το διαγραψες το προηγουμενο η δεν το πηρε????

Ανώνυμος είπε...

καλημέρα. Το σχόλιο 12:22 μ.μ. περί κορκοσούρας είναι δικό μου και υπέγραψα αμέσως μετά. Συμφώνησε και ο Μαρίνης που ασχολείται σίγουρα πιότερο εμού. Όσο αφορά το Λιάσκοβα, ο ήχος προδίδει σλαβική προέλευση και υπάρχει τοπονυμικά η λέξη λιάσκοβο σε Θεσσαλία, Μακεδονία που ερμηνεύεται "πετρωτό".
Ε, και? Αυτό σημαίνει κάτι? Προσπαθούμε να αποδείξουμε κάτι σήμερα? Το πόσο ΄Ελληνες και Γλανιτσιώτες είμαστε δεν ορίζεται με δηλώσεις ούτε συνάγεται από τα ονόματα στην περιοχή...
Γιατί δεν γυρίζουμε στην εποχή της "κορκοσούρας" με την άδολη σάτυρα και τα αθώα κουτσομπολιά, αντί να βγάζουμε, αναίτια κιόλας, τα μάτια μας , με χαρακτηρισμούς τύπου ...ζούδια, αγράμματοι, διορισμένοι, κουβαδάκια κ.λ.π.?

Γιάννα

Ανώνυμος είπε...

mpa se kalo soy tsioypa moy me....sygkinises!!!.....

nis είπε...

Διέγραψα κάνα δυο που δεν ήταν φιλικά
με το περιβάλλον
Οταν θα βαλω πολιτικό-κοινωνικό θέμα βγάλτε τα μάτια σας αφού έτσι θέλετε να περνάτε την ωρα σας
Δηλωτή έψαξα να βρω να σας βάλω αλλά δεν βρήκα