Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

ΑΛΑΤΙΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΑΤΑ

Με το Δυσσέα Παπαναστασίου
Γράφει ο Παλιοπυργήσιος

Ήταν το χίλια εννιακόσια είκοσι… τόσο, μακάρι να ήξερα κι εγώ πότε ήταν. Πάντως, από κάτι υπολογισμούς που έκανα, πρέπει να ήταν αμέσως μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Ας πούμε 1924. Τότε, στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως νεοσυλλέκτων Τρίπολης υπηρετούσε με το βαθμό του λοχαγού ο Δυσσέας Παπαναστασίου. Είναι αυτός που, στη μάχη της Γλόβοβας με τους Γερμανούς, ταγματάρχης ε.α. έλαβε μέρος ως διοικητής το εφεδρικού ΕΛΑΣ Γλανιτσιάς. Ήταν πολύ καλός αξιωματικός, δημοκρατικός, δραστήριος, πολύ-πολύ αυστηρός. Στο ίδιο στρατόπεδο υπηρετούσαν ως εκπαιδευόμενοι μερικοί Γλανιτσιώτες, όπως ο Γιώργης Αν. Σταθόπουλος (Κατσιογιώρης), ο Κώστας Παπάς (Απίκραντος), Γιάννης Γ. Βασιλόπουλος (Μαγκόγιαννης) ως και ο Τέλης Βασιλόπουλος, λοχίας εκπαιδευτής, κ.α. Ήρθαν οι μέρες που στο χωριό θα γινόταν ο γάμος του Αναστατσίου Βασιλόπουλου (Τασιόρηγου) με τη Κατερίνη Παπαναστασίου, αδερφή του λοχαγού Δυσέα. 
 Μαγκόγιαννης βγαίνει στην αναφορά του λόχου και ζητάει από το λοχαγό Δυσσέα να του δώσει άδεια να πάει στο γάμο του ξάδερφού του Τασιόρηγου. Καααλά. Ποιος να το περίμενε!!! Δεν του χορηγήθηκε άδεια…. Τι να κάνει; Πείθει τον Απίκραντο και λιποτακτούν, Παραβρεθήκανε στο γάμο. Πήγε μάλιστα και το «κανίσκι», ένα καλό σφαχτό που, σύμφωνα με το έθιμο, το έστελνε ο γαμπρός στο σπίτι της νύφης την παραμονή του γάμου. Παραμάσκαλα το πήρε ο Μαγκόγιαννης και μαζί με άλλους τραγουδώντας, το πήγαν στη νύφη. Έγινε ο γάμος. Φυσικά δεν παραβρέθηκε στο γάμο ο Δυσσέας, αδερφός της νύφης!! Δεν είμαι σίγουρος αν παραβρέθηκε ο Τέλης Βασιλόπουλος (Τέλαρος) αδερφός του γαμπρού.
Με το που επέστρεψαν στο Κέντρο ο Μαγκόγιαννης με τον Απίκραντο, δίνει διαταγή ο Δυσσέας στο Λοχία Υπηρεσίας να τους κλείσει στο Πειθαρχείο. Έτσι κι έγινε. Την άλλη μέρα βέβαια, πήγε με το ζερμπί του ο Τέλης, «έκοβε το δόντι του», που λέει, και τους έβγαλε, τους άφησε ελεύθερους. Πέρασαν δυο-τρεις μήνες. Ήταν κάποια γιορτή, συνεννοήθηκαν και αποφάσισαν μερικοί Γλανιτσιώτες, άλλοι στρατιώτες και άλλοι πολίτες, να επισκεφτούν το Δυσσέα στο σπίτι του. Έφτασαν εκεί τραγουδώντας. Με το που άκουσε τα γνωστά γλανιτσιώτικα τραγούδια, τον έπιασε το γλανιτσιώτικο φιλότιμο, ενθουσιάστηκε, άνοιξε την πόρτα και τους υποδεχόταν ευχάριστα:
-  Βρε, καλώστον τον τάδε, βρε καλώστον τον τάδε, βρε καλώστον τον τάδε… Και φτάνοντας στον Μαγκόγιαννη:
-  Βρε, καλώστον το Γιαννάκο, δε μου λες, ρε Γιαννάκο, πώς πήγαν οι γάμοι;

Από ’κεί κει πέρα, κάνε εσύ τα σχόλιά σου._

15 σχόλια :

κουκος είπε...

τον αξεχαστο αυτον πατριωτη τον γνωρισα αν και πολυ μικρος λογω της φιλιας που ειχε με τον πατερα μου ,τον οποιο χρησιμμοποιησε μαζι με το μακαριτη τον τουρκο ισως και αλλους με μεροκαματο φυσικα, για να φτειαξει τις μαντρες και το εξοχικο του στου σουφη το πηγαδι.μου εκανε μεγαλη εντυπωση γιατι ξεχωριζε απο τους πατριωτες της γλανιτσιας αφου ειχε ηδη περπατησει γερα μεσα στην ελληνικη ιστορια.τοτε ειχε κι ενα κοπαδι περιστερια που δεν ειχε κανεις αλλος κι ολα αυτα μου εκαναν εντυπωση...μαλιστα μου ειχε ταξει ενα ζευγαρι αν εβγαινα με αριστα απ την ταξη.ειχε σπουδασει δασκαλος αλλα πολεμησε στη μικρα ασια σαν εφεδρος αξιωματικος προηχθη επ ανδραγαθια στις μαχες του μικρασιατικου μετωπου κι ακολουθησε την καριερα του μονιμου αξιωματικου μεχρι που αποστρατευτηκε με το βαθμο συνταγματαρχη στο κινημα του 1936 μαζι με το στρατηγο σαραφη και το συνταγματαρχη ψαρο, ως βενιζελικος κινηματιας.αργοτερα εγινε διοικητης του 6ου εφεδρικου συνταγματος του ελας ,στην κατοχη με εδρα το χωριο μας και προφανως το οποιο πηρε μερος στη μαχη της γλογοβας.θυμαμαι ακομα που μου ειχε δανεισει να διαβασω, στο δημοτικο ημουν τοτε, τη μεγαλη στρατιωτικη εγκυκλοπαιδια ,οπου σε συγκεκριμενη μαχη περιεγραφε τη δραση του ως λοχαγου.το γερο δυσσεα, οπως τον λεγαμε,που αρρωστος και γερος μετοικησε στην τριπολη τον επισκεφτηκα στο σπιτι του μαθητης στο γυμνασιο τριπολης . σ ενα στενο εμενε κοντα στον αγιο νικολα κι απ το κρεβατι εδινε εντολες να με φιλεψει η γυναικα που τον συνεδραμε στην αρρωστεια του.αμιμητο εχει μεινει που εβαλε στην ζημιαρα κατσικα του τριημερη αυστηρη κρατηση...θεος σχωρεστον..ηταν απ τα μεγαλα τεκνα της γλανιτσιας....ενας ηρωας....

Ανώνυμος είπε...

.....στο σανατοριο,σηκωθηκε η πρωτη αντιστασιακη σημαια,υπο την ηγεσια του.gerolykos

Ανώνυμος είπε...

παλιοπυργησιε με τα θέματα σου¨ ζωγραφίζεις πολλά και διαφορα . Μα πιο πολύ την πιο καλή γλανιτσια !!
πκ

Ανώνυμος είπε...

Αυστηρός, πειθαρχημένος, δημοκράτης με κανόνες, δίκαιος. Σε κάποιους από μας όλα αυτά φάνταζαν.....κάπως περίεργα και κάποιοι τον θεωρούσαν στριμμένο, ειδικά στα γεράματά του.

Δυστυχώς πολύ λίγα ξέρουν οι περισσότεροι για γλανιτσιώτες που τίμησαν το χωριό μας με τη στάση τους για τη δημοκρατία και τους αγώνες του λαού.

χψ

Ανώνυμος είπε...

δεν εχει κανεις μια φωτογραφία του για να τον δουμε και εμείς οι νεότεροι

Ανώνυμος είπε...

ο τασσος ο μπουρνας ξερει ηταν συγγενεια

ΤΑΣΟΣ είπε...

Hταν θείος της μάνας μου πείρε μέρος στην μάχη της Γλόγοβας ως έφεδρος ταξίαρχος διοικητής του έφεδρικου Ε Λ Α Σ της περιοχής, πέρασε και αυτός όλα τα τερτίπια των τότε διώκτων του κουμουνισμού και έρπετά της χούντας.

Ανώνυμος είπε...

ΤΑΣΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΒΡΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΒΑΣΕ ΤΗΝ

Ανώνυμος είπε...

που εισαι Νις αρχισε το ξήλωμα και οι απολύσεις.
Σηκωθείτε απ το καναπέ ήρθε η ώρα.
3000 άνθρωποι στο δρόμο, ρεεεε

Ανώνυμος είπε...

καλα καπετανιε......αγωνιστηκες ετρεξες.... αλλα εφυγες νωρις, γαμωτο, δεν προλαβες να δεις την απολυτη δημοκρατια που επιτελους ηρθε στην ελλαδα.gerolykos

Ανώνυμος είπε...

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΓΕΡΟΛΥΚΕ ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ....ΣΤΟΥ ΜΠΑΡΜΠΑ

Ανώνυμος είπε...

ο πιτσαδόρος μόνο ένα ντιλιβερά χρησιμοποίησε, οι άλλοι δύο γιατί κρύβονται?

Ανώνυμος είπε...

Δυστυχώς, τάσο μου, τα ερπετά της χούντας και τα πιθηκοειδή μπήκαν στα σπίτια μας, από θυμό κάποιων, από το ξύπνημα των γόνων....., από το λαϊκισμό των γιαουρτιών, από την εξαλλοσύνη των αρλουμπολογιών, από την ασυδοσία που μπέρδεψαν την όποια δημοκρατία, από την μαγκιά να κλέβεις και να κάνεις λαμογιά, από τον ισοπεδωτικό λόγο ό,τι όλοι ίδιου είναι, από την απουσία ρεαλιστικής πρότασης, από τον ναρκισισμό σάπιων πολιτικών, από τον κρετινισμό γελοίων πολιτικάντιδων, από τη σαβούρα που παρελαύνει στα κανάλια των μέσων μαζικής επιβολής των μεγαλοκατασκευαστών κλπ κλπ

Ο μακαρίτης ήταν ακέραιος, γι' αυτό δεν τον ξέρουν οι περισσότεροι και ξέρεις γιατί?????

Ισχύει αυτό του ποιητή.

"είχες αστέρια ολόλαμπρα στον ουρανό σου κι άλλα, μα ΄κεινα που δεν λάμψανε ήσαν πιο μεγάλα"

Γιατί να τον θυμούνται??? Μπας και τιμήσαμε ποτέ την ακεραιότητα, τη δημοκρατικότητα, την πειθαρχία, τους θεσμούς, την τιμιότητα κλπ.

Αφού μας σάπισαν μέχρι το μεδούλι και ας μην κουράζω με τα ίδια και τα ίδια.

Άλλωστε Νις, δεν πολιτικολογούμε σε λαογραφικές αναρτήσεις και σε θεματογραφίες του χωριού μας, αλλά προς τιμή του μακαρίτη (εντόνου πολιτικού όντος) ασς είπαμε και δυο λόγια πολιτικά.

χψ

Ανώνυμος είπε...

Οργανωμένα συμφέροντα (δίκην συμμορίας) κατακρεούργησαν το κράτος.

Αυτοί ήταν πράγματι οι ιδιώτες σε συνεργασία με τους επίορκους.

Τώρα πιστεύω ότι το κατάλαβα όλοι.

Κλείνουν το μόνο νόμιμο κανάλι στην ελλάδα, που αυτό είναι το δημόσιο κανάλι.

χψ

Ανώνυμος είπε...


Δυστυχώς δε διαθέτω φωτογραφία για τον ιστορικό πατριώτη, τον Μπαρμπαδυσσέα (Παπαναστασίου). Τον θυμάμαι πολύ καλά όμως όταν πια απόστρατος διαβιούσε για αρκετό διάστημα στο χωριό. Διέμενε αρχικά στου Πόταγα το σπίτι (Αγγελάρα), μετά στου Χρηστιά και αργότερα στου Τυριρή που ήταν και δικό του. Είχε μια βοηθό του, την Ελένη από την Κατσουλιά, θαρρώ. Ήταν εξαιρετική και όμορφη γυναίκα, αφιερωμένη στον νευρικό και δύστροπο καπετάνιο που όμως την εκτιμούσε αφάνταστα. Αργότερα την πάντρεψε στην Τρίπολη, όπως έμαθα.
Τα μεσημέρια κοιμόταν πάντα ο Δυσσέας και η Ελένη καθόταν έξω από την πόρτα και πρόσεχε μήπως γίνει ο παραμικρός θόρυβος και ξυπνήσει, όπότε θα είχε κακά ξεμπερδέματα. Το παιδομάνι της γειτονιάς είχε κάποιο φόβο από το αυστηρό του ύφος και πειθαρχούσε απόλυτα τα μεσημέρια. Τον θυμάμαι σα να είναι τώρα όταν τον επισκεφτόμαστε στο "εξοχικό", ένα καλυβάκι που έφτιασε στου μπαντιλέσκα το αμπέλι, το οποίο είχε αγορασει και έμενε μόνος του εκεί.Υπάρχει εκεί ακόμα κι όταν περνώντας το βλέπω θυμάμαι.Δυο τρία παιδιά τον επισκεφτόμαστε σχεδόν καθημερινά. Μας δεχόταν ευχάριστα γερμένος στο πλευρό του , μας κέρναγε λουκούμι και μας διηγόταν περιστατικά από όλο το μήκος της... ιστορίας!
Συχνά μας παρότρυνε να ανοίξουμε ένα μπαράκι στου Σούφι το Πηγάδι!
Μας ήθελε τολμηρούς και προοδευτικούς. Σημειώνω και τα δυο παιδιά του, που κατά καιρούς έρχονταν στο χωριό. Ένα αγόρη (;) που είχε κάποιο πρόβλημα υγείας και τη Φαίδρα, ένα ψηλό ωραίο κορίτσι.
Πάνω από είκοσι χρόνια ο πατέρας μου είχε ένα μεγάλο κρασοβάρελο που ήταν δώρο του φίλου του και ομοϊδεάτη του Οδυσσέα.
Λίγα σκόρπια λόγια για τους μικρότερους που τα έγραψα και από δική μου ανάγκη να εκφραστώ γιατί με αγαπούσε πολύ και τον σεβόμουν περισσότερο.