Σάββατο, 13 Ιουλίου 2013

ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ

                                   ΤΟΥ  ΘΑΝΑΣΗ  Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ
                Πολλοί  ίσως  θα  αναρωτιούνται  τι  ιστορία  μπορεί  να  έχει  ένα  χωριό  σαν  την  Γλανιτσιά, απομακρυσμένο  καθώς  είναι  στα  ορεινά  της  Γορτυνίας  και  εγκαταλειμμένο από  τους  αρμόδιους;
                Η  ερώτηση  βέβαια  στερείται  βάσης  γιατί  κάθε  χωριό  είτε  μικρό  είτε  μεγάλο  έχει  τη  δική  του  ιστορία  και  τα  δικά  του ήθη  και  έθιμα.
Ας  δούμε  λοιπόν  κάποια  πράγματα  και  ας  προσπαθήσουμε  να  απαντήσουμε  σε  ερωτήματα  που  εύλογα  γεννιούνται  στον  καθένα  μας, όπως  πότε  χτίστηκε  η  Γλανιτσιά, ποιοι  ήσαν  οι  πρώτοι  οικιστές  της, από  που  ήρθαν , ήσαν  Έλληνες, Σλάβοι  ή  Αλβανοί  από  αυτούς  που  κατέβηκαν  στην  Πελοπόννησο; Υπήρχε  το  χωριό  στη  σημερινή  του  θέση  ή  ήταν  κάπου  αλλού;


Καλωσορίζουμε τον Θανάση ως μόνιμο πλέον αρθρογράφο του ιστολογίου που θα προσθέσει με την δική του  πέννα “περισσότερη Γλανιτσιά  
Για  να  δώσουμε  απαντήσεις  σε  αυτά  τα  ερωτήματα  παρουσιάζονται  δυσκολίες  γιατί  δεν  υπάρχουν  χειροπιαστά  δεδομένα  που  να  αναφέρονται  στο  χωριό, οι  δε  ιστορικές  πηγές  που  έχουμε  είναι  φτωχές  και  ελλιπείς.  Ωστόσο  μια  προσπάθεια  και  μια  έρευνα  γύρω  από  την  ιστορία  του  χωριού  μέσα  από  τις  σκόρπιες  πηγές, τις  λαϊκές   παραδόσεις  και  τα  αρχαιολογικά  ευρήματα  μας  κάνει  να  έχουμε  κάποια  στοιχεία.
 1.         ΠΟΤΕ  ΧΤΙΣΤΗΚΕ  Η  ΓΛΑΝΙΤΣΙΑ  
Τη  Γλανιτσιά  τη  συναντάμε  για  πρώτη  φορά  στην  ιστορία  στις  αρχές  του  13ου  αιώνα, την  εποχή  δηλαδή  της  κατάκτησης  της  Πελοποννήσου  από τους Φράγκους. Οι  Φράγκοι  κατέλαβαν  τη  Πελ/σο  το  1205. Τη  διαίρεσαν  σε  12  Βαρωνίες, και  μία  από  αυτές, πάρα  πολύ  ισχυρή, ήταν  η  Βαρωνία  της  Άκοβας.  Αυτή  περιελάμβανε  24  ιπποτικά  φέουδα  που  κατελάμβαναν  κυρίως  τη  Β.Δ  Γορτυνία.
Υπήρχε  η  Γλανιτσιά  αυτή  την  εποχή;  Την  εποχή  της  Φραγκοκρατίας;  Ιστορική  πηγή  για  τη  εποχή  αυτή  έχουμε  τον  Buchon, ο  οποίος  στο  βιβλίο  του  για  το  Πριγκηπάτο  του  Μορέως  αναφέρει  ανάμεσα  σε  άλλα, ότι  το  Ομαζερί  του  Βαλτεσινίκου  μαζί  με  το  Καζάλ  της  Γλανιτσιάς  δόθηκε  στον  Ζακ  Βελικούρ. (Σχετική  βιβλιογραφία  υπάρχει  στο  βιβλίο  του  Νέστορα  Μπούμπουλη, «Οι  Δήμοι  Κλείτορος  και  Μυλάοντος»).
Ομαζερί  σημαίνει  φέουδο  τιμής  και  καζάλ, που  είναι  ιταλική  λέξη, σημαίνει  αγροτικό  συνοικισμό, αγροικία. Δεύτερη  πηγή  έχουμε  τον  Στέφανο  Δραγούμη  ο  οποίος  στα  Τοπογραφικά  και  Τοπωνυμικά  της  Φραγκοκρατίας, αναφέρει  τη  Γλανιτσιά  ως  τοπωνύμιο, δηλαδή  μπορούμε  να  πούμε  ότι  η  Γλανιτσιά  υπήρχε  την  εποχή  αυτή  όχι  σαν  χωριό  μεγάλο, αλλά  σαν  Καζάλ  δηλαδή  Καλύβια, αγροτοσυνοικισμός. Άλλη  πληροφορία  για  τη  Γλανιτσιά  την  εποχή  αυτή  δεν  έχουμε. Το  Χρονικό  του  Μορέως  το  οποίο  κυρίως  είναι  η  πηγή  απ’ όπου  αντλείται  κάθε  πληροφορία  που  αφορά  την  Φραγκοκρατία  στην  Πελοπόννησο, δεν  μας  διαφωτίζει, γιατί  δεν  κάνει  λόγο  όχι  μόνο  για  τη  Γλανιτσιά, αλλά  ούτε  για  τις  μερικές  κατανομές  της  Βαρωνίας  της  Άκοβας.
Υποθέτουμε  λοιπόν  ότι  η  Γλανιτσιά  την  εποχή  αυτή  (1200-1300)  υπήρχε  και  δεν  ήταν  χωριό  αλλά ένας  μικρός  συνοικισμός, Καλύβια. Αν  δεν  τον  έχτισαν  Σλάβοι, οπωσδήποτε  κατοικήθηκε  από  Σλαβόφωνους, όπως  αποδεικνύεται  από  πλήθος  τοπωνυμικά, κατάλοιπα  της  γύρω  περιοχής, για  τα  οποία  θα  γράψω  σε  επόμενο  άρθρο.  Για  να  εκλέξουν  ένα  τέτοιο  μέρος  οι  πρώτοι  οικιστές  του  χωριού  για  τόπο  κατοικίας, σημαίνει  ότι  ήσαν  κτηνοτρόφοι, με  γεωργικό  ή  ποιμενικό  βίο. Αυτό  είναι  αυτονόητο  γιατί  το  μέρος  είναι  πετρώδες, άγονο, ορεινό. Μόνο  τσοπάνηδες  και  γεωργοί  θα  μπορούσαν  να  ζήσουν  σε  αυτά  τα  μέρη. Υπάρχει  βέβαια  η  αντίφαση  ότι  για  την  ανάπτυξη  της  γεωργίας  και  της  κτηνοτροφίας προσφορότερα  είναι  τα  καρπερά  χωράφια  και  οι  κάμποι. Συνεπώς  θα  έπρεπε  να  επιλέξουν  πεδινές  περιοχές  για  κατοικία. Όμως  δεν  υπάρχει  καμιά  αντίφαση, γιατί  αφενός  μεν  οι  κάτοικοι  των  ορεινών  περιοχών  τρέφουν  λίγα  ζώα, όσα  τους  είναι  απαραίτητα  για  μια  στοιχειώδη  ζωή, αφετέρου  δε  ο  κλήρος  εκείνη  την  εποχή  ήταν  πιο  μεγάλος  σε  σύγκριση  με  τον  πληθυσμό και  έτσι  έφτανε  για  όλους. Επιπλέον  η  κατοικία  στα  βουνά  ήταν  ασφαλέστερη  γιατί  οι  κατακτητές  λυμαίνονταν  τη  χώρα  και  τους  κρατούσαν  σε  υποταγή. Δούλευαν  για  τον  αφέντη  Φράγκο. Οι  Βιλλάνοι, όπως  ονόμαζαν  τους  φτωχοαγρότες, υπέφεραν  τα  πάντα. Οι  πιο  θαρραλέοι  ξεσηκώνονταν, σκότωναν  κανένα  Φράγκο  αφεντικό, και  κατέφευγαν  στα  βουνά.
Έτσι  παρατηρείται  το  φαινόμενο, κυνηγημένοι  άνθρωποι  να  καταφεύγουν  στα  βουνά, όπου  έβρισκαν  καταφύγιο. Έτσι  και  οι  Γλανιτσιώτες  ρίζωσαν  σε  αυτόν  τον  τόπο  και  σιγά  σιγά  αναπτύχθηκαν. Ξεχέρσωσαν  τον  τόπο, φτιάξανε  τα  πρώτα  καλύβια  τους  μέσα  σε  πυκνό  δάσος  και  φτιάξανε  συνοικισμό.
Αυτό  λένε  και  οι  παραδόσεις  που  διηγούνταν  οι  παλαιότεροι, και  που  λένε  ότι  οι  Γλανιτσιώτες  είναι  όλοι  «φερμένοι»  και  ότι  ο  τόπος  ήτανε  δασώδης, «δεν  έβλεπε  το  μάτι  σου  ουρανό».

     Στο  επόμενο  άρθρο  θα  αναφέρω  τα  ιστορικά  δεδομένα  του  χωριού  από  το  1400-1800, δηλαδή  λίγο  πριν  την  ελληνική  επανάσταση  του  1821.
  ΤΟΥ  ΘΑΝΑΣΗ  Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ
       ΚΑΘΗΓΗΤΗ  ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ – ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ
        ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ  1ΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ  ΤΡΙΠΟΛΗΣ

21 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Μράβο θανάση περιμένουμε και αλλα.

YIOTA είπε...

BRAVO !!! POLY ENDIAFERON !!!

Ανώνυμος είπε...

Ειναι μια ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή !!
πκ

Kωστάς Καπετάνιος. είπε...

Αγαπητέ Θανάση. Διάβασα το πολύ ενδιαφέρον άρθρο σου στην ιστοσελίδα της Γλανιτσιας και σπεύδω να σε συγχαρώ για την πρωτοβουλία που πείρες.!! Υποθέτω ότι είσαι κι' εσύ Γλανιτσιώτης,όπως κι' εγώ κατά το ήμισυ. Το άλλο μου μισό ανήκει στο γειτονικό Βαλτεσινίκο. Στο άρθρο σου αναφέρθηκες μετάξι άλλων και στον αείμνηστο Νέστορα Μπούμπουλη,του οποίου το βιβλίο το έχω κι' εγώ. Εγώ Θανάση στο πρόσωπό σου βλέπω έναν νέο Μπούμπουλη.!!! Είσαι ο πλέον κατάλληλος, - μιας και αξιώθηκες να μορφωθείς – για να γράφεις αυτού του είδους τα άρθρα. Ο Γιώργος κάνει ανεκτίμητη προσπάθεια μέσα από την ιστοσελίδα του και του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια.!!! Και τώρα με συνεργάτη του εσένα, εμείς οι αναγνώστες σας θα έχουμε πολλά να μάθουμε. Σε προτρέπω λοιπόν να γράφεις. Και μην ξεχνάς ότι τα γραπτά μένουν.!!!!
Σε χαιρετώ από την πόλη του Μόντρεαλ. (Καναδά)

Κώστας Καπετάνιος.

Ανώνυμος είπε...

ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ

Ανώνυμος είπε...

Έχουμε αστέρια ολόλαμπρα στον ουρανό μας κι άλλα.

κουκος είπε...

εξαιρετικη εργασια..θαναση περιμενουμε και τα επομενα...

Ανώνυμος είπε...

όντως χρειάζεται περισσότερη Γλανιτσιά!
χρειάζονται και περισσότερα σχόλια και παρεμβάσεις από περισσότερους
πατριώτες, κάθε γνώμη σεβαστή αρκεί να τηρείται η παραπάνω δεοντολογία.

Μπράβο στο Θανάση!
ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα.

Ανώνυμος είπε...

για κουλουμποτε και αλλοι το site θα γινει καλυτερο καλως ωρισες θαναση....gerolykos

Ανώνυμος είπε...

ΑΜΑ ΑΡΧΙΣΕΣ ΚΑΙ ΣΥ ΝΑ ΛΕΣ ΓΙΑ ΣΛΑΒΟΥΣ ΣΑΝ ΑΛΛΟΝ ΤΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΣΑΣ.ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΑΣ ΕΛΕΓΕ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΣΠΟΡΟΥΣ.

Ανώνυμος είπε...

Η Ιστορία είναι αντικειμενική, και όχι όπως μας συμφέρει εμάς. Οι αποδείξεις δεν επιδέχονται συναισθηματισμούς. Επιπλέον ο Θανάσης αναφέρεται στην παρουσία Σλαβόφωνων, όπως αποδεικνύεται από τα τοπωνύμια που υπάρχουν σε όλη τη Πελοπόννησο και είναι αναμφισβήτητη η προέλευσή τους.
Πιστεύω στην αντικειμενικότητα των ιστορικών αρχείων. Μπράβο Θανάση, αξιέπαινη η προσπάθειά σου.

Ανώνυμος είπε...

ΣΑΣ ΜΑΓΑΡΙΣΕ ΟΛΟΥΣ Ο ΧΡΗΖΕΙ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ.ΚΑΠΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ. ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΤΕΘΕΙ.

Ανώνυμος είπε...

MH BIAZESAI ...PERIMENEI OLA TA SXOLIA KAI THA PARATHESH .....

Ανώνυμος είπε...

ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ ΠΕΤΑΞΕ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΙΚΑ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ...ΚΑΦΡΙΛΑ ΣΧΕΤΗ Ο ΤΥΠΟΣ ΟΥΤΕ ΘΑΝΑΣΗ ΣΕΒΑΣΤΗΚΕ ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΑ.ΚΑΦΡΙΛΑ ΣΑΣ ΛΕΩ .ΚΑΠΟΙΑ ΩΡΑ ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ Μ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟΧΟΥΛΙΓΚΑΝ

Ανώνυμος είπε...

KI AN DEN EINAI GEROS?

Ανώνυμος είπε...

Χαιρετίζω κι εγώ την παρουσία του εκλεκτού φίλου και συναδέλφου Θανάση Βασιλόπουλου στην ιστοσελίδα του Χωριού μας.Καλώς τονε κι ας άργησε λιγάκι. Με αφορμή τα καυστικά και αστήριχτα ευτυχώς λίγα σχόλια κάποιων ανωνύμων έχω να παρατηρήσω τα εξής:
Έργο και αποστολή του ιστορικού είνα νομίζω η εύρεση της ιστορικής αλήθειας μέσα από τις άμεσες και έμμεσες πηγές της ιστορίας .
Ο ιστορικός με αμεροληψία ,με μεθοδικότητα ,με νηφαλιότητα ,με επιστημονικό ήθος πρέπει να υπηρετήσει την ιστορική αλήθεια και μόνο αυτήν.Αυτό κάνει κι ο Θανάσης .Στηριζόμενος στις πηγές της εποχής της Φραγκοκρατίας ( άμεσες και έμμεσες ), όπως στο Γάλλο Buchon και στον δικό μας Στέφανο Δραγούμη , κάνει μια έρευνα για τις ύπαρξη του χωριού μας την εποχή της Φραγκοκρατίας για τη μαρτυρία του ονόματος του ως Γλανιτσιάς και φυσικά καταλήγει σε κάποια ιστορικά-λογικά συμπεράσματα.Αυτά τα συμπεράσματα ,είτε μας αρέσουν ,είτε δε μας αρέσουν συνθέτουν η πραγματικότητα για τον τόπο μας. Ομόφωνα και όλοι οι τοπικοί ιστορικοί εκεί καταλήγουν,όπως παλαιότερα κι ο συμπατριώτης μας Χρήστος Κωνσταντινόπουλος. Σημειώνω πως από τον τόπο μας πέρασαν κατά την μακραίωνη ιστορία μας πολλοί λαοί ,είτε ως καταχτητές ,όπως Ρωμαίοι και Τούρκοι ,είτε ειρηνικά εγκαταστάθηκαν ,όπως οι Σλάυοι.Όλοι άφησαν το αποτυπωμά τους ,τη σφραγίδα τους.Δεν υπάρχει σήμερα λαός καθαρόαιμος ,χωρίς επιμειξία με άλλες φυλές,με άλλους κοντινούς ή μακρινούς λαούς.
marpolix

Ανώνυμος είπε...

ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΣΥ ΧΑΛΑΣΕΣ.

Ανώνυμος είπε...

καλά βρε "ανώνυμε",τέτοια εμπάθεια κατά μορφωμένων ανθρώπων!!!
Φαντάζομαι τι τσούκι θα'σαι!!!
αμφιβάλλω αν έβγαλες το γυμνάσιο!!!

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΦΡΙΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Ανώνυμος είπε...

Σου υπόγραψε αμέσως αποκάτου ότι πράγματι είναι τσούκι. Έχει λεβεντιά....

Ανώνυμος είπε...

ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΜΑΤΡΟΛΙΞ ΟΤΙ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑΜΑΣΤΕ ΣΛΑΥΟΙ.ΟΥΤΕ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΟ ΛΕΕΙ.ΕΣΥ ΤΟ ΛΕΣ.ΑΛΛΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΔΕ ΘΑ ΕΒΛΑΠΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΠΑΠΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ.ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑΠΟΔΕΙΚΤΟ.ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟ ΣΛΑΥΙΚΟ.ΤΙ ΑΛΛΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΘΕΛΕΙΣ